Headhunter ervaringen

headhunterHeb je ooit al eens een veelbelovend gesprek gehad? Waar je vol vertrouwen binnenwandelt en enthousiast weer naar buiten? De persoon die voor je zit, bewoog hemel en aarde om zo snel mogelijk samen te zitten. (geen Atlas grapjes hier!)

Binnenkort starten we samen een nieuw, fantastisch project. Het is enkel nog even wachten op de vervolgmeeting en het contract. Nog eventjes. Komt er snel aan hoor! Het is hier heel druk geweest, maar we zorgen er er héél snel voor. Even in verlof, maar zodra ik terug ben…

En gaandeweg besef je dat het enthousiasme van je gesprekspartner gewoon een salespraatje was. Dat hij helemaal geen schitterend project heeft bij klant x, maar hoogstens een lead. Of, dat hij je naam gaat gebruiken om een lead te maken.

Fantastisch bedrijf X (of T) is helemaal niet “onder de indruk van je profiel”. Ze weten niet eens dat ze naar je op zoek zijn.

Dit heb ik de voorbije drie jaar vier keer meegemaakt. De eerste keer was ik net aan de kant gezet bij een bedrijf en verloor ik weken die ik eigenlijk moest gebruiken om nieuws te vinden, terwijl ik wachtte op nieuws. Ondertussen weet ik natuurlijk beter. Ik ga naar elk gesprek met een gezonde dosis scepsis. Hoe echt het allemaal ook lijkt, niets is waar tot het bewezen is. En die vier gesprekken? Allemaal zonder uitzondering gebakken lucht.

De truc werkt zo:

Iemand van een recruteringsbureau belt je op. Hij vond je op LinkedIn en je werd hartelijk aangeraden door een vorige collega. Hij wil héél graag eens samenzitten, voor een schitterende vacature waar je perfect voor zou zijn. Hij kan het bedrijf nog niet zeggen, maar… denk aan één van de grootste, meest prestigieuze bedrijven uit de sector. Als je doorvraagt, laat hij vaak een naam vallen. Wel met de boodschap dat hij dat eigenlijk niet mag doen.

Twitter, Facebook, LinkedIn en Foursquare zijn allemaal op die manier gebruikt. Nooit was er ook écht een vacature of contract met het HH-bureau.

Laat het voor iedereen een waarschuwing zijn. Anders zit je het op een zondagochtend even van je af te schrijven.

*update: het ging telkens om bedrijven gespecialiseerd in headhunting. Ik wil zeker niet alle bedrijven in de sector over dezelfde kam scheren.

Jicht.

JichtEen paar maand geleden werd ik wakker met een kloppend hart… in mijn enkel. Ik wist onmiddellijk hoe laat het was, dat zag ik op mijn GSM naast mijn bed. Die kleine GSM-vastnemende-Twitter-openende beweging deed pijn. Niet zomaar pijn, dit was pijn met een naam.

Weinig mensen weten wat jicht nu precies is. Waar ik opgroeide, had het de bijnaam “de kozientjes”. Die naam werd grijnzend en gnuifelend uitgesproken. Want iedereen weet toch dat je jicht krijgt omdat je teveel hebt gezopen. De hele “eigen schuld, dikke bult (zwelling)” mentaliteit zorgt ervoor dat niemand het echt ernstig neemt. Behalve de mens met zijn verjichte enkel of dikke teen of ander gewricht.

We hebben allemaal een bepaalde hoeveelheid urinezuur in ons bloed. Dat niveau hangt af van genen, conditie en eetgewoontes… (n.ex) Als dat urinezuur een bepaalde hoeveelheid overschrijdt, kristalliseert het rond een gewricht. Een ophoping van scherpe kristallen zorgt voor zwelling en Pijn met hoofdletter P.

Wandelen? Vergeet het maar. Op je voet steunen? Vergeet het maar. Je voet bewegen? Pijn waar je stil van wordt. Denk er maar niet aan om een dekentje over je been te leggen. Die helse paar gram druk is ondraaglijk.

Gelukkig is er medicatie beschikbaar en kan je een paar dagen later opnieuw stappen (met pijn). Misschien is het zo snel voorbij dat je zelfs al trappen kan doen. De kristallen worden afgebroken en verlaten je lichaam langs de natuurlijke weg. Als je snel bent, is er geen permanente beschadiging aan het gewricht.

Urinezuur piekt door het eten van suiker, het drinken van alcohol, het eten van heel vet vlees… De eerste keer had ik het door een bloedworst. Genetisch gezien heb ik dubbel onsjans, ik krijg het van beide kanten. Overgewicht zorgt voor een nog groter risico en dus heb ik een permanent hoge hoeveelheid zuur in mijn bloed.  Er is weinig nodig om een piek te veroorzaken en me een paar dagen vast te zetten in mijn appartement. Dat appartement is plots gigantisch groot geworden en een trektocht naar het toilet of de keuken doet me denken dat ik nooit meer in Ithaca beland.

Wat helpt tegen jicht, naast medicatie? De bronnen op internet spreken elkaar vrolijk tegen. Proteïne is volgens sommige bronnen heel goed tegen/de voornaamste oorzaak van. Een dieet gebaseerd op koolhydraten is volgens sommige bronnen ideaal/verlengt de aanval. Maar ervaring en wat research bevestigt wat ik las in Gout: the Missing Chapter from Good Calories, Bad Calories.

Het voornaamste probleem is suiker. Natuurlijk kan alcohol ook voor een piek zorgen, vooral omdat het makkelijker is om eens véél te veel te drinken dan om extreem veel suiker te eten. Orgaanvlees, vet vlees, zeevruchten… Ook allemaal oorzaken, maar dan vooral als je spiegel al héél hoog staat.

Het stigma van de kozientjes is alomtegenwoordig. Ook je dokter denkt waarschijnlijk dat je teveel gedronken hebt. Die onterechte schaamte zorgt ervoor dat veel mensen een paar dagen wachten om hulp te zoeken. Pijnlijk. Vooral als je weet dat het met onstekingsremmers en colchicine in die paar dagen al voorbij kon zijn.

Er zijn ook wat huis- tuin- en keukentips van de huis- tuin- en keukenheks. Brandnetelthee heeft een zuiverend effect, kersen hebben antioxidanten die heel goed zijn tegen jicht. Is er research dat dit bewijst? Voorlopig niet, dus ik blijf sceptisch.